De Koster – In Stilte en Eer

In ’t vroege uur, nog voor het licht,
Komt hij in stilte, plicht roept plicht.
Geen lof, geen roem, geen groot applaus,
Maar trouw zijn dienst, in ’t Godshuis thuis.

Hij steekt het kaarslicht aan, vroom en zacht,
Bereidt de Mis met stille kracht.
De wierook stijgt, het klokje luidt,
Zijn werk blijft vaak voor ons ontslui’d.

Met zorg schikt hij het kazuifel klaar,
Het zilver blinkt, het linnen is klaar.
Een hand die dient, een oog dat ziet,
Wat vaak onopgemerkt verriet.

Zijn voetstap klinkt in heilige schijn,
Langs stoelenrij en sacristijn.
Geen preek, geen stem die naar boven rijst,
Maar zijn werk dat zich aan God bewijst.

De koster – nederig, bedacht,
Houdt waken in de heilige nacht.
Zijn werk is stil, zijn taak heel groot,
Een dienaar tot in ‘t morgenrood.